film: „czarny łabędź” („black swan”), reż. darren aronofsky

4

W końcu udało mi się obejrzeć  Czarnego łabędzia” – film, do którego „przymierzałam się” od lat. Wrażenia? Niesamowity, piękny, brutalny… To po prostu trzeba zobaczyć.

Zaczęło się… klasycznie. O „Jeziorze łabędzim” najsłynniejszym spektaklu baletowym, słyszeli chyba wszyscy. Podobnie jak o brutalnej rywalizacji w środowisku tancerzy. Cóż więc jeszcze można na ten temat powiedzieć? Zdawałoby się, że niewiele, ale Darren Aronofsky stworzył rzecz niezwykłą, mocną, nasyconą emocjami, piękną i tragiczną zarazem.

czarny łabędźGłówna bohaterka to Nina (Natalie Portman) – ambitna balerina, której marzeniem jest zdobycie roli Odetty w „Jeziorze łabędzim”. Nina, choć wciąż młoda, odczuwa presję upływającego czasu i pragnie sprostać oczekiwaniom matki (Barbara Hershey)  – byłej tancerki oraz dyrektora teatru, Thomasa (Vincent Cassel).

Nina wydaje się być uosobieniem skromności i niewinności, jest doskonała w roli białego łabędzia, ale nie radzi sobie z rolą Odylii (czarnego łabędzia), która próbuje skraść serce ukochanego Odetty. Thomas – genialny artysta o reputacji Casanovy, prowokuje Ninę, uwodzi ją na scenie, nakłania do odkrywania własnej kobiecości i sprawia, że dziewczyna zrobi wszystko, by zdobyć akceptację mężczyzny, którym jest zafascynowana. Młodą tancerkę coraz bardziej pochłaniają próby, Nina zmaga się z anoreksją, jest wyczerpana, w końcu zaczyna mieć omamy – rzeczywistość zlewa się z opowieścią, którą odgrywa na scenie.  Widzowie stają się świadkami jej przemiany i zarazem upadku.

„Czarny łabędź” to także opowieść o toksycznych relacjach w środowisku tancerzy, o zawiści, podłości i chorej walce o rolę marzeń. Tancerze baletowi mają swój „termin ważności,” zużyci są często wyrzucani niczym śmieci. Nina z przerażeniem obserwuje taki scenariusz w swoim teatrze – zdobywając rolę Odetty, zajmuje miejsce dotychczasowej gwiazdy Beth (Winona Ryder), dla której balet był całym życiem. Jednocześnie zdaje sobie sprawę, że w zespole pojawiła się Lily (Mila Kunis), będąca jej przeciwieństwem, idealna do roli czarnego łabędzia. Dziewczęta zaczynają ze sobą konkurować.

Jeśli chodzi o grę aktorską, Natalie Portman powaliła mnie na kolana – znakomita kreacja, wybitna, niezwykła, przekonująca.  Doskonały był także Vincent Cassel w roli Thomasa Leroy’a – bezwzględnego, bezdusznego manipulatora, a jednocześnie genialnego artysty, który nieco kontrowersyjnymi metodami, szlifuje talent tancerek i budzi w nich nieznane im dotąd emocje.

Ciekawe są także zdjęcia – rozedrgane, rozwibrowane, wirujące jak taniec Niny i niestabilne jak emocje głównej bohaterki.  W zestawieniu z wybitną grą Natalie Portman, stanowią spójną , urzekającą całość.

Podsumowując – rzecz niezwykła. Film, który po prostu trzeba zobaczyć.

Tytuł: Czarny łabędź/Black swan

Reżyseria: Darren Aronofsky

Scenariusz: Mark Heyman, John J. McLaughlin, Andres Heinz

Premiera: 2010 r.

Występują: Natalie Portman, Mila Kunis, Vincent Cassel, Barbara Hershey, Winona Ryder i inni.

Plakat/źródło: filmweb.pl

Posty o podobnej tematyce:

 

Join the discussion

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *