szepty_zmarlych
Kulturalnie

Starzeję się, dziwaczeję i zmieniam upodobania, a może wszystko jednocześnie… Coraz trudniej mi trafić na książkę, która nie znudzi mnie po pięćdziesięciu lub stu stronach. Coraz częściej przerywam lekturę w połowie i próbuję wrócić do niej za jakiś czas. I coraz częściej te powroty okazują się totalnym nieporozumieniem. Kiedy więc trafię w końcu na coś, co wciąga mnie tak bardzo, że tracę kontakt z rzeczywistością, z przyjemnością zarywam noce.

Continue reading „„szepty zmarłych” – simon beckett”

najczarniejszy_strach_harlan_coben
Kulturalnie

Nie znoszę czytać książek ze środka serii. Lubię wiedzieć jak się wszystko zaczęło, obserwować jak bohater się rozwija i dorasta, jak zmienia się (lub nie) sposób narracji… Po książkę Harlana Cobena sięgnęłam więc nie z rozmysłem, a przypadkiem – koleżanka zabrała ją ze sobą na Maderę. W ostatnim dniu naszego pobytu zaczęłam czytać „Najczarniejszy strach”, czekając na transport na lotnisko. Zaczęłam i wsiąkłam.

Continue reading „„najczarniejszy strach” – harlan coben”

Gianrico Carofiglio - Zasada równowagi
Kulturalnie

Choć książka ukazała się w słynnej „Mrocznej serii” wydawnictwa W.A.B., fani kryminałów mogą się poczuć nieco zaskoczeni. Brak tu wartkiej akcji, trup nie ściele się gęsto (właściwie to nie ściele się wcale, choć „na upartego” jakaś śmierć na marginesie zdarzeń by się znalazła), główny bohater jest niemal nudny – grzeczny, opanowany, w służbie prawa i prawa przestrzegający. Cóż…

Continue reading „„zasada równowagi” – gianrico carofiglio”

pokoje-do-wynajecia
Kulturalnie

Kolejna wakacyjna propozycja – tym razem włoska wersja kryminału. Jest to dla mnie pewna nowość, bo nie pamiętam, bym w ciągu ostatnich kilku lat czytała jakiś włoski kryminał. Całkiem ciekawa odmiana po polskich powieściach kryminalnych w stylu retro czy moich ulubionych – skandynawskich. Już po kilku stronach widać różnicę w sposobie narracji i konstrukcji postaci. Kto przywykł do surowych opisów krajobrazu i oszczędnych informacji o stanie emocjonalnym bohatera, tego zaskoczy powieść „Pokoje do wynajęcia”.

Continue reading „„pokoje do wynajęcia” – valerio varesi”

ostre przedmioty - gilian flynn
Kulturalnie

Dziś propozycja typowo weekendowa, gdyż dwa poranki/dni/ wieczory (niepotrzebne skreślić) w zupełności wystarczą, by przeczytać „Ostre przedmioty”. Książka jest naprawdę nieźle skrojonym czytadłem o zabarwieniu kryminalno-obyczajowym, po zaledwie kilku stronach dałam się wciągnąć w zabawę w odkrywanie mrocznych tajemnic Wind Gap.

Continue reading „„ostre przedmioty” – gillian flynn”

chomik_na_widelcu
Kulturalnie

Książki dzielą się na: te, które mają to coś, co porywa czytelnika, te, które tej iskry nie mają i te z serii „Assassin’s Creed” – poza jakąkolwiek klasyfikacją. Na okładce „Chomika na widelcu” czytamy: „ma szansę stać się jedną z najlepszych powieści kryminalnych ostatnich lat”, podpisano – Wojciech Piotr Kwiatek. Hmm… albo Wojciech Piotr Kwiatek ma na myśli inne lata aniżeli ja, albo mocno przesadził. Na początek jednak słów kilka o intrydze… Continue reading „„chomik na widelcu” – claudia torres, jacek krawczyk”